Memorabilia

Abril Secunda Pars

Aprilis (San Isidoro de León)

Como Terminator, quen prometeu “volverei”, nós dixémolo e cumprímolo. Mais antes das efemérides cos nomes de escritores falecidos este mes, permitídenos lembrar ao máis grande dos poetas tunisianos, que morreu o día 5: Mohamed Sghaïer Ouled Ahmed, un profeta revolucionario e inconformista. Desgraciadamente, só puidemos gozar dos seus poemas en traducións ao francés, e non ao castelán ou ao galego, aínda que chegou a emocionarnos a todos. Aquí vaivos unha pílula (e se non o entendedes, velaquí unha razón para que vos matriculedes en francés o próximo curso), “Danza dos derviches invisibles”, no Festival Internacional de Cartago de 2012: http://www.musicme.com/#/Dhafer-Youssef/videos/Cantus-Lamentus-W-Strings-Special-Guest-Ouled-Ahmed-%28With-French-Subtitles%29-44654272527973595A4934.html

Ben, agora retomemos a nosa tarefa (e tomade nota, por favor):

Día 16 – yasunari_kawabata1 Yasunari Kawabata (+1972), o primeiro xaponés en gañar o Premio Nobel de Literatura, en 1968. Tras a morte do seu gran amigo Yukio Mishima, da que non se sobrepuxo, ao parecer suicidouse por inhalación de gas. Recomendamos O mestre de Go, que el mesmo considerou a súa mellor creación, unha novela indubidablemente fascinante, onde expón o enfrontamento entre dous xogadores como o “choque” entre dúas xeracións, dúas maneiras de ver o Go e de xogalo e reflicte ademais a tensión entre as vellas tradicións e o novo pragmatismo [isto é copy paste].

Día 17 – gabrielgarciamarquez12 Gabriel García Márquez (+2014), o noso Gabo. Cen anos de soidade é unha novela que basta por si soa para elevar a calquera ao Olimpo dos escritores (expresión moi trillada, pero non sabemos como catalogar a un xenio semellante).

Día 18 – Marcel_Pagnol Marcel Pagnol (+1974), un novelista, dramaturgo e cineasta dotado dun inefable sentido do humor, a quen debemos o goce – entre gargalladas – da lectura da súa biografía en A gloria do meu pai (por suposto, en francés orixinal), onde un profesor podía mostrar o seu orgullo desta forma: “O meu predecesor viu como guillotinaban a seis dos seus alumnos. Eu só a dous”.

Día 19 – fototeca9x12-712654_1283x2000 Lord Byron (+1824), non este flecha (1)avibyron_zps4768b2e9, o de Xogo de tronos, senón un dos poetas románticos ingleses máis importantes. Tras a súa morte – a de George Gordon Byron, por suposto – en Missolonghi, onde colaboraba na loita pola independencia de Grecia, Goethe escribiu o que podemos considerar o seu perfecto epitafio: “Descansa en paz, amigo meu; o teu corazón e a túa vida foron grandes e fermosos”. Apreciade as súas inspiradas palabras:

She walks in beauty, like the night
Of cloudless climes and starry skies;
And all that’s best of dark and bright
Meet in her aspect and her eyes:
Thus mellow’d to that tender light
Wich heaven to gaudy day denies.

Camiña bela, como a noite
De climas despexados e ceos estrelados;
E todo o mellor da escuridade e da luz
Se reune no seu aspecto e nos seus ollos:
Enriquecida así por esa tenra luz
Que o ceo nega ao vulgar día.

Día 20 – oct11_stoker1bBram Stoker (+1912), esforzado empresario teatral irlandés autor do máis famoso referente da literatura de terror: Drácula. Entre nós, unha murmuración: rouboulle a noiva a Oscar Wilde.

Día 21 – mark-twain Mark Twain (+1910), pseudónimo de Samuel Langhorne Clemens. Considerado o pai da literatura norteamericana por William Faulkner, exerceu varias profesións, entre elas a de piloto fluvial, antes de dedicarse a escribir. Curiosamente, naceu cando o cometa Halley pasaba preto da Terra e morreu cando se volveu a avistar devandito cometa. Para os que o lemos e amamos, personaxes creados por el como Tom Sawyer ou Huckleberry Finn son seres auténticos, cheos de vida e vitalidade. Un crack!

Día 22 – Ce+p%C4%83rere+ar+fi+avut+Mircea+Eliade+despre+timbrul+literar_517082 Mircea Eliade (+1986), filósofo, novelista e historiador das relixións romanés. Nós admiramos vivamente a súa faceta de tratadista, e na nosa biblioteca hai títulos como O mito do eterno retorno, O chamanismo e as técnicas arcaicas da éxtase, Tratado de historia das relixións, Ferreiros e alquimistas, Mefistófeles e o andróxino… Imprescindible.

Día 23 – wordsworth William Wordsworth (+1850), máximo expoñente do grupo dos “lakistas”, procedente de Lake District. A súa obra foi recoñecida en vida converténdose en poeta laureado de Inglaterra desde 1843 ata a súa morte. Considerámolo un poeta vibrante, ás veces espontáneo, marcadamente sensual (no sentido etimolóxico do termo) e empático cos humildes, clase da que procedía. As súas Baladas líricas son cativadoras. Que opinades da que segue, escrita en 1799?

Ela vagó por camiños nunca hollados,
xunto ás fontes de Dove,
unha doncela a quen ninguén podía admirar
e moi poucos amaban:

unha violeta entre a pedra musgosa
medio escondida para a vista!
Encantadora como unha estrela, cando
resplandece solitaria no ceo.

Viviu anónima, e poucos advertiron
que Lucy deixou de existir;
pero ela está agora na súa tumba, e, oh,
que gran diferenza para min!

Día 24 – 67b52cf6ac9a88a34484a6ed111d3e22 Lucy Maud Montgomery (+1942). A estas alturas xa nos poñemos sentimentais. A lectura da serie de aventuras dunha pizpireta rapaza canadense de pelo vermello, Anne Shirley (Ana das Tellas Verdes), marcou a nosa infancia e adolescencia.

Día 25 – Emilio_Salgari_ritratto Emilio Salgari (+1911). Sandokán ou o Corsario Negro son dous dos personaxes creados por el. Necesitades que vos digamos máis? Aventuras para aventureiros. Unha lectura que alimenta as fantasías máis delirantes. Abbastanza buono da mangiare.

Día 26 – stenbock Eric Stenbock (+1895), nobre alemán (era conde) afeccionado á literatura macabra. O seu relato gótico A verdadeira historia dun vampiro é famoso (unha ironía, pois Eric Stenbock é un ilustre descoñecido) e pon os pelos de punta non polo que o seu autor di, senón polo que insinúa. Sutileza, enxeño e elegancia. Good heavens! Era o vivo retrato de Oscar Wilde!

Día 27 – Emerson Ralph Waldo Emerson (+1882), escritor, filósofo e poeta bostoniano (o sabio de Concord), líder do Transcendentalismo. Liberal, vitalista e optimista, foi o primeiro norteamericano que influíu – positivamente, iso si – no pensamento europeo. A súa máxima “A confianza en si mesmo é o primeiro segredo do éxito” converteuse en proverbial.

Día 28 – icebergslim_toppage Iceberg Slim (+1992). Non somos friquis, iso advertímolo. Iceberg Slim, cuxo auténtico nome era Robert Lee Maupin, era un “chulo” (isto é, un axente administrativo e de intermediación que existe no mercado de intercambio sexual coñecido vulgarmente como prostitución. Fonte: Inciclopedia). Anagrama editou a novela que lle deu fama, unha autobiografía que influíu especialmente na comunidade afroamericana: Pimp, memorias dun chulo – un retrato sucio e cheo de crueza sobre a súa vida como proxeneta nos baixos fondos de Chicago.

Día 29 – kavafis1 Constantino Cavafis (+1933). Non só nos gusta a poesía, mais admiramos intensamente a este grego, que no seu poema Ítaca (que aquí reproducimos) fala da vida como unha viaxe, a imitación da de Ulises na Odisea de Homero. A viaxe é a metáfora da procura dun mesmo. Tranquilidade e goce, aconséllase. Faise camiño ao andar, apostilamos con palabras de Antonio Machado. Toda unha lección de vida, verdade?

Cando emprendas a túa viaxe a Itaca
pide que o camiño sexa longo,
cheo de aventuras, cheo de experiencias.
Non temas aos lestrigones nin aos cíclopes
nin ao colérico Poseidón,
seres tales xamais acharás no teu camiño,
se o teu pensar é elevado, se selecta
é a emoción que toca o teu espírito e o teu corpo.
Nin aos lestrigones nin aos cíclopes
nin ao salvaxe Poseidón atoparás,
se non os levas dentro da túa alma,
se non os ergue a túa alma diante túa.

Pide que o camiño sexa longo.
Que moitas sexan as mañás de verán
en que chegues -con que pracer e alegría!-
a portos nunca vistos antes.
Detente nos emporios de Fenicia
e faiche con fermosas mercadorías,
nácar e coral, ámbar e ébano
e toda sorte de perfumes sensuais,
cuantos máis abundantes perfumes sensuais poidas.
Ve a moitas cidades exipcias
a aprender, a aprender dos seus sabios.

Ten sempre a Itaca na túa mente.
Chegar alí é o teu destino.
Mais non apresures nunca a viaxe.
Mellor que dure moitos anos
e atracar, vello xa, na illa,
enriquecido de canto gañaches no camiño
sen aguantar a que Itaca enriquézache.

Itaca brindouche tan fermosa viaxe.
Sen ela non emprenderías o camiño.
Pero non ten xa nada que darche.

Aínda que a aches pobre, Itaca non che enganou.
Así, sabio como che volviches, con tanta experiencia,
entenderás xa que significan as Itacas.

Día 30 – 800px-Busto_de_Lucano,_Cordoba Marco Anneo Lucano (+65). Sobrino do filósofo Séneca, a súa vida viuse truncada demasiado pronto, cando tiña 25 anos, perseguido pola envexa do emperador Nerón. Con todo, deixounos un dos poemas épicos máis excelsos da historia da literatura, Farsalia. Por se vos interesa, contén – ademais do relato da batalla decisiva entre Julio César e Pompeio no ano 48 a.C. – o documento máis completo que hai sobre necromancia (= maxia negra) na Antigüidade.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s