Memorabilia

Abril Prima Pars

Este mes é memorable desde o punto de vista dos obituarios, pois en abril morreron estadistas como Pompeio, Caracalla, Franklin Delano Roosevelt, Benjamin Franklin, Benito Mussolini (horror!), Adolf Hitler (horror centuplicado!), Leonor de Aquitania e o seu fillo Ricardo I Corazón de león, Alfonso X o Sabio, Abraham Lincoln… grandes loitadores como Jorge de Capadocia (o do dragón, mártir e patrón de Inglaterra), Martin Luther King… artistas de todo tipo como Pablo Picasso, Francisco de Goya, o Greco, Rafael Sanzio, Greta Garbo, David Lean, Marvin Gaye, Alfred Hitchcock, Cantinflas, Kurt Cobain… e outras grandes personalidades como Juan Pablo II, Charles Darwin ou Albert Einstein.

Pretendemos, dado que o tema que nos ocupa é preferiblemente o literario, trazar un percorrido (neste caso, marcadamente persoal, baseado nos gustos e recordos de quen asina este artigo) ao longo do mes mostrando escritores máis ou menos coñecidos que morreron nestas datas ademáis de Cervantes, Shakespeare ou o Inca Garcilaso de la Vega.

Advertencia: a subxectividade ante todo, polo que podedes engadir as vosas preferencias co mesmo dereito con que eu manifestei as miñas. Xa sei que é unha relación longa de personaxes. Por iso, hoxe presentarei quince escritores e proximamente veredes outros quince. Espero que opinedes sobre a idoneidade de incluílos como representativos.

Día 1 – Brian O'NolanBrian O’Nolan (+1966), un dos máis grandes escritores irlandeses, equiparable a James Joyce. Do mesmo xeito que Jorge Luis Borges, consideramos que At Swim-Two-Birds é unha das mellores novelas do século XX. A súa tradución foi editada por Nórdica Libros en 2010.

Día 2 – Paul-Heyse-Extrakt Paul von Heyse (+1914), o maior xenio lírico alemán despois de Goethe e gañador do premio Nobel en 1910. Recomendamos especialmente o seu relato L’Arrabbiata, insuperablemente apaixonado. Ich liebe dich so sehr.

Día 3 – graham-greene Graham Greene (+1991). Que podemos dicir que non saibades deste novelista británico, autor de O terceiro home, O factor humano, Viaxes coa miña tía, O americano impasible, O poder e a gloria, O ministerio do medo?… Grande, grande, grande.

Día 4 – 1.+Dieter_Braun_Max_Frisch[1] Max Frisch (+1991), suízo, membro do Gruppe Olten, tratou temas como a individualidade do ser humano e o compromiso político e moral mediante o uso da ironía. Como para exemplo vale un botón, recomendamos a súa fascinante comedia Don Juan ou o amor á xeometría (1953), cuxo tema principal é a resistencia do individuo fronte a un rol socialmente imposto. O Don Juan de Frisch non é o sedutor sen escrúpulos de Tirso de Molina ou de Zorrilla. Ao contrario, Don Juan négase a ser un heroe amoroso; ama a claridade e a sobriedade da xeometría, e a súa única distracción é o xadrez. Pero isto non varía a opinión que a sociedade ten del. As mulleres acósano, perségueno, tentan conseguir os seus favores a calquera prezo.  Para liberarse dese aciago destino, decide finxir a súa morte para así ter a tranquilidade suficiente para centrarse nos seus estudos.

Día 5 – allen_ginsberg_by_deadfoes-d8fdkqn Allen Ginsberg (+1997), poeta da Xeración Beat, trazou un atinado reflexo da súa época e protestou contra o conformismo da sociedade en poemas como Aullido, onde o seu verso de apertura Vin ás mellores mentes da miña xeración destruídas pola tolemia converteuse en lendario.

Día 6 – Asimov Isaac Asimov (+1992). Resulta dificilísimo facer unha breve sembranza deste coñecido rei da ciencia ficción e autor de relatos policíacos tan interesantes como a serie Contos dos viúvos negros (que leremos proximamente).

Día 7 – 53b158f8d266a_jim_thompson  Jim Thompson (+1977). Un dos mellores autores de novelas policíacas. Pódense citar moitas creacións, pero só basta The Killer Inside Me para que mereza ocupar o lugar no que o puxemos.

Día 8 – jos-luis-sampedro José Luis Sampedro (+2013). Escritor (Premio Nacional das Letras Españolas en 2011), humanista e economista español que avogou por unha economía «máis humana, máis solidaria, capaz de contribuír a desenvolver a dignidade dos pobos». Pero foi máis famoso polas súas obras de ficción, entre as que destacan O sorriso etrusco e O amante lesbiano. Sóanvos?

Día 9 – William_Holman_Hunt_-_Portrait_of_Dante_Gabriel_Rossetti_at_22_years_of_Age_-_Google_Art_Project Dante Gabriel Rossetti (+1882). Fundador e líder da Irmandade Prerrafaelita, foi un sobresaliente poeta, aínda que esta característica escureceuna a súa fama como pintor e o indubitable – e superior? – talento da súa irmá Christina, unha das máis importantes poetisas no século XIX en Inglaterra. Mirade os versos iniciais de A doncela bienaventurada  (un dos seus primeiros poemas, composto a imitación de Keats): The Blessed Damozel leaned out
from the gold bar of Heaven;
her eyes were deeper than the depth
of waters stilled at even;
She had three lillies in her hand,
And the stars in her hair were seven.

Día 10 – GibranKhalil300px Kahlil Gibran (+1931). «Eu non son senón ti», dicía este gran pintor e poeta libanés, autor de O profeta ou Ás rotas, e que influíu en personalidades tan dispares como The Beatles, John Fitzgerald Kennedy ou Indira Gandhi.
Día 11 – 6a00d8341bf7f753ef00e54f0e23838833-800wi Kurt Vonnegut (+2007). Este estadounidense iconoclasta e defensor dos dereitos civís mostrou a súa experiencia na Segunda Guerra Mundial en novelas como Matadoiro 5, divertida á vez que comprometida pola súa carga antibelicista. Todos adoramos o seu humor negro. É un dos nosos grandes favoritos.
Día 12 – tumblr_nqj9qjDbIO1sh6osso1_500 C.W. Ceram (+1972). Se queres divertirche aprendendo arqueoloxía, entón le Deuses, tumbas e sabios. Este alemán, cuxo auténtico nome era Kurt Wilhelm Marek, influíu en moitas vocacións (e inclúome).
Día 13 – la-et-jc-guenter-grass-remembered-20150413 Günter Grass (+2015). Aínda choramos a morte deste escritor e artista alemán, galardoado co Premio Nobel de Literatura e o Premio Príncipe de Asturias das Letras en 1999. Hai que ler O tambor de hojalata, un dos títulos imprescindibles da historia da literatura pola ironía despiadada, o sentido do humor e a liberdade creadora do seu autor. Grande entre os grandes.
Día 14 – mayakovksy3 Vladímir Mayakovski (+1930), o iniciador do Futurismo ruso e un hooligan da poesía segundo Juan Bonilla, o seu biógrafo. Mirade este revelador exemplo – traducido ao castelán – dun xenio narcisista que en 1922 retratouse dicindo «Son poeta. Iso é o que me fai interesante» :
Y DE TODOS MODOS
La calle se ha hundido como la nariz de un sifilítico.
El río es voluptuosidad que se prolonga en saliva.
Lanzando su ropa interior hasta la última hoja
los jardines yacen derrengados obscenamente en junio. Salgo a la plaza,
me pongo en la cabeza
la calle ardiente, como una peluca roja.
Los peatones me eluden con temor: en mi boca
agita las piernas un grito a medio masticar. Pero no oiré un reproche, no escucharé ladridos,
y habrá flores a mis pies como a los de un profeta,
porque ustedes, narices hundidas, lo saben muy bien:
yo soy su poeta. ¡Vuestro juicio final me da tanto miedo como una taberna! Pero tan sólo a mí, a través de edificios en llamas,
me sacarán en andas las prostitutas como a efigie sagrada,
y me mostrarán a Dios en su descargo. ¡Y Dios llorará leyendo mi brevísimo libro!
Hecho de temblores en compactado ovillo, no de palabras;
y echará a correr por el cielo estrechando mis versos
y los recitará a sus amigos conteniendo el aliento.
Día 15 – jean-genet Jean Genet (+1986). Non quixemos incluír máis poetas laureados nesta relación para que primase a variedade, aínda que dubidamos moito se presentar aos insuperables Matthew Arnold ou César Vallejo. Sen desprezar a un filósofo e Premio Nobel como Jean-Paul Sartre, a elección de Genet débese non só ao seu xenio como dramaturgo (tamén foi poeta), senón ao seu xenio como sobrevivente. Con As criadas (Les Bonnes, 1947) irrompeu no teatro do absurdo, que tan famosos fixo a Eugène Ionesco ou ao noso Miguel Mihura. Eu vin esta obra en Barcelona, coa dirección de Manolo Gas. Impresionante.
Advertisements

4 thoughts on “Abril Prima Pars

  1. Y eso que los prerrafaelitas fueron los impulsores, entre otros, del Arts and Crafts Movement liderado por William Morris. Las creaciones de Morris nos retrotraen al Medievo, al mundo de los Nibelungos, a las historias de Geoffrey de Chaucer, a las leyendas artúricas… pero tienen más éxito de lo que crees: las alfombras del Capitolio estadounidense, por ejemplo, fueron elaboradas con sus diseños.
    En cuanto al cotilleo que te prometí, Dante Gabriel Rossetti estaba casado con una hermosa pelirroja llamada Elizabeth Siddal, la musa de los prerrafaelitas. Observa la caracterización que hizo su esposo de ella como Prosérpina (https://tbmwomenintheworld.files.wordpress.com/2015/06/proserpina_by_dante_gabriel_rossetti.jpg?w=640&h=924) o la muy famosa, magnífica, absorbente y descorazonadora versión de Ofelia – la desgraciada novia de Hamlet – por John Everett Millais (http://www.elestudiodelpintor.com/wp-content/uploads/2013/12/4.-Ofelia1.jpg).
    Se cuenta que Rossetti estaba obsesionado con su cónyuge, y que incluso escribía versos secretos sobre ella. Mas Elizabeth falleció muy joven debido a una dosis letal de láudano, y su apenadísimo viudo decidió enterrar sus sonetos con ella. Cuatro años después, animado por el alcohol y unos amigos tan bebidos como él, decidió exhumar el cadáver para recuperar su obra lírica. Se cuenta que él no asistió en persona: pero los que sí fueron testigos del proceso recibieron una impresión imborrable, pues el cadáver de Lizzie estaba incorrupto, con sólo las uñas y los cabellos más largos. Alucinante, ¿verdad?

    Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s